عوامل موثر در افت تحصيلي (زمان مفيد آموزش – بخش اول )
آيا زمان مفيد آموزش مي تواند يك شاخص آموزشي باشد ؟ شكل گيري فرايند ياد دهي – ياگيري در كلاس درس صورت مي گيرد و در نظام آموزشي ايران براي زمان آموزش يك جلسه درسي علي الخصوص در دوره هاي راهنمايي و دبيرستان مستند قانوني محكمي نداريم . آنچه عملا انجام مي شود 90 دقيقه براي هرجلسه درسي است كه دوساعت درسي محاسبه مي شود كه در اوج جنگ تحميلي و همچنين به علت كمبود فضاي آموزشي ، بطور غير رسمي در سراسر ايران اجرا گرديد .به همين دليل مدت تنفس بين دوجلسه را ده دقيق اجرا مي كنيم كه عملا حقوق دانش آموز و معلم ضايع مي شود .
زمان قانوني يك جلسه درسي 55 دقيقه مي باشد كه يك ساعت درسي محاسبه مي شود و مدت هر تنفس بين دوجلسه درسي حد اقل بايد 15 دقيقه باشد .
گلوسيد ذخيره شده در مغز فقط ميتواند مدت 30 دقيقه فعاليت مداوم و متمركز را تامين كند و در صورتيكه تدريس معلم بيشتر از اين مدت طول بكشد ذهن دانش آموزان قادر به پذيرش موضوع درسي نخواهد بود . در طرح درسي معلم نيزارائه موضوع جديد نبايد بيشتر از اين مدت طول بكشد و بقيه جلسه به تمرين ، فعاليت هاي گروهي در حل تمرينات و پرسش هاي مستمرو حضور و غياب و غيره اختصاص داده مي شود .
پس زمان مفيد ارائه درس در هرجلسه نمي تواند از 30 دقيقه بيشتر باشد و اگر هر روز درسی ما بجاي 6 جلسه در روز ، فقط سه جلسه باشد در حقيقت زمان آموزش را نصف كرده ايم .
ممكن است عده اي بگويند كه به علت كمبود فضاي آموزش مدارس دو نوبته هستند و مجبوريم كه از دو سري از دانش آموزان پذيرش كنيم . ولي در مورد همه مدارس مخصوصا راهنماي و متوسطه ، اين بهانه وجود ندارد . امروزه بسياري از مدارس نيز يك سري دانش آموز دارند . مدارس شاهد ، تيزهوشان (سمپاد ) ، شبانه روزي هاي نمونه دولتي ، شبانه روزي هاي عادي ، (مدارس هيئت امنايي كه قاعدتا بايد يك نوبته باشند) و تعداد زيادي از مدارس عادي ،كه اينگونه مدارس ميتوانند هرجلسه 55 دقيقه و تنفس 15 دقيقه را اجرا كنند .
پس علت عدم توجه به اين مهم چيست ؟ بقیه در ادامه مطلب
آيا زمان مفيد آموزش مي تواند يك شاخص آموزشي باشد ؟ شكل گيري فرايند ياد دهي – ياگيري در كلاس درس صورت مي گيرد و در نظام آموزشي ايران براي زمان آموزش يك جلسه درسي علي الخصوص در دوره هاي راهنمايي و دبيرستان مستند قانوني محكمي نداريم . آنچه عملا انجام مي شود 90 دقيقه براي هرجلسه درسي است كه دوساعت درسي محاسبه مي شود كه در اوج جنگ تحميلي و همچنين به علت كمبود فضاي آموزشي ، بطور غير رسمي در سراسر ايران اجرا گرديد .به همين دليل مدت تنفس بين دوجلسه را ده دقيق اجرا مي كنيم كه عملا حقوق دانش آموز و معلم ضايع مي شود .
زمان قانوني يك جلسه درسي 55 دقيقه مي باشد كه يك ساعت درسي محاسبه مي شود و مدت هر تنفس بين دوجلسه درسي حد اقل بايد 15 دقيقه باشد .
گلوسيد ذخيره شده در مغز فقط ميتواند مدت 30 دقيقه فعاليت مداوم و متمركز را تامين كند و در صورتيكه تدريس معلم بيشتر از اين مدت طول بكشد ذهن دانش آموزان قادر به پذيرش موضوع درسي نخواهد بود . در طرح درسي معلم نيزارائه موضوع جديد نبايد بيشتر از اين مدت طول بكشد و بقيه جلسه به تمرين ، فعاليت هاي گروهي در حل تمرينات و پرسش هاي مستمرو حضور و غياب و غيره اختصاص داده مي شود .
پس زمان مفيد ارائه درس در هرجلسه نمي تواند از 30 دقيقه بيشتر باشد و اگر هر روز درسی ما بجاي 6 جلسه در روز ، فقط سه جلسه باشد در حقيقت زمان آموزش را نصف كرده ايم .
ممكن است عده اي بگويند كه به علت كمبود فضاي آموزش مدارس دو نوبته هستند و مجبوريم كه از دو سري از دانش آموزان پذيرش كنيم . ولي در مورد همه مدارس مخصوصا راهنماي و متوسطه ، اين بهانه وجود ندارد . امروزه بسياري از مدارس نيز يك سري دانش آموز دارند . مدارس شاهد ، تيزهوشان (سمپاد ) ، شبانه روزي هاي نمونه دولتي ، شبانه روزي هاي عادي ، (مدارس هيئت امنايي كه قاعدتا بايد يك نوبته باشند) و تعداد زيادي از مدارس عادي ،كه اينگونه مدارس ميتوانند هرجلسه 55 دقيقه و تنفس 15 دقيقه را اجرا كنند .
پس علت عدم توجه به اين مهم چيست ؟ بقیه در ادامه مطلب
ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط فرهاد خشکباری در جمعه بیست و ششم بهمن 1386 و ساعت
12:45 |